امروز: شنبه, ۸ آذر , ۱۳۹۹


مرکز تحقیقات پزشکی ورزشی تهران

آیا میشود پیش بینی کرد کدام بازیکن دچار پارگی رباط صلیبی قدامی میشود؟

ورزش حرفه ای همواره همراه با آسیب می باشد و آسیب دیگی جز جدانشدنی زندگی یک

ورزشکار حرفه ایست. برخی آسیب دیدگی ها با وجود شیوع بالاتر ، چون دوران درمان و بازتوانی کوتاهتری دارند ، ورزشکاران راحت تر با انها کنار می آیند. با این حال پارگی رباط صلیبی قدامی در زانو ، یکی از آن آسیب هایی است که در صورت رخداد ، منجر میشود یک بازیکن حرفه ای زمانی حدود ۹ ماه الی یکسال از ورزش حرفه ای جدا شود. برنامه ها و پروتکل های پیشگیرانه ی بسیاری برای پیشگیری از بروز این آسیب طراحی و اجرا شده اند که گروهی از آنها مثل برنامه ی گرم کردن ۱۱ پلاس فیفا ، در کاستن از میزان بروز این آسیب خصوصا در خانم ها موفق بوده است.

یکی از سوالات مهمی که برای ورزشکاران و مربیان وجود دارد این است که ایا میشود پیش بینی کرد که کدام ورزشکار دچار پارگی این رباط میشود و آیا روشی برای پیش بینی این آسیب وجود دارد ؟

 

 

اگر بخواهیم خیلی ساده به این سوال پاسخ بدهیم ، جواب این است که تنها در دو صورت میتوان اطمینان داشت که فرزندان ما دچار پارگی رباط صلیبی قدامی نمیشوند.

یک اینکه به جای تشویق کودکان به انجام ورزش، از آنها بخواهیم در خانه بمانند و تلویزیون نگاه کنند! و یا اینکه تنها اجازه بدهیم فرزندانمان در ورزشهایی چون گلف، دوچرخه سواری و سایر ورزش هایی که خطر این آسیب دیدگی در آنها اندک است فعالیت کنند.

خوب واضح است که این پیشنهادات برای همه شدنی نیستند!

 

بهتر است در قدم اول به بررسی میزان خطر بروز پارگی رباط صلیبی قدامی در ورزش های مختلف در یک فصل در رده ی سنی نوجوانان بپردازیم.  در کل میدانیم که میزان بروز پارگی رباط صلیبی قدامی در ورزشکاران نوجوان دختر بیشتر از پسران است و برای مثال یک دختر نوجوان که فوتبال بازی میکند در خطر ۴٫۴% ای آسیب دیدگی و پارگی رباط صلیبی قدامی در طول یکسال است.

 

جدول زیر شیوع این اسیب دیدگی در ورزش های مختلف به تفکیک سن را نشان میدهد.

شیوع آسیب دیگی رباط صلیبی طی یک فصل در نوجوانان
ورزش دختران پسران
بسکتبال ۰٫۹ ۰٫۲
فوتبال ۱٫۱ ۰٫۳
بیسبال ۰٫۲ ۰٫۰۳
والیبال ۰٫۱
کشتی ۰٫۲
مجموع ورزش ها ۰٫۷ ۰٫۴

 

در رده های پایین تر سنی ، با توجه به اینکه داده های آسیب دیدگی بازیکنان به درستی ثبت نمیشوند، آمار درستی در این رده ی سنی وجود ندارد.

اینکه والدین انتخاب کنند با وجود خطر آسیب دیدگی ، فرزندانشان ورزش کنند یک انتخاب شخصی است و نباید جلوی آن گرفته شود. با این حال آنچه که مهم است ، رعایت رژیم تمرینی ، تغذیه ای و استراحتی صحیح برای هر کودک و در هر ورزش است. برای مثال انچه که امروزه ما در فوتبال پایه کشورمان میبینیم ، این است که گاها یک بازیکن که اتفاقا تکنیک و مهارت خوبی نیز برای بازی کردن دارد ، در طول یک هفته برای سه یا چهار رده ی مختلف بازی میکند، به میزان کافی استراحت ندارد و از نظر تغذیه ای ، خصوصا اگر در خوابگاه و به دور از خانواده نیز ساکن باشد ، نظارت درستی روی تغذیه او وجود ندارد.

میزان استراحت مورد نیاز برای یک بازیکن نوجوان از تمامی فعالیت ها ، حداقل یک روز در هفته و حداقل یک ماه کامل بدون تمرین و مسابقه در طول سال است.

پیشگیری از آسیب دیدگی شامل یک برنامه ی چندجانبه با محوریت خواب ، تغذیه ، تمرین ، برنامه ی قدرتی و آماده سازی می باشد.

از عوامل خطر دیگر برای بروز آسیب دیگی رباط صلیبی ، هایپراکستنشن زانو و چرخش استخوان تیبیا می باشد که غیر قابل تغییر است. با این حال تمرکز بر داشتن یک الگوی حرفه ای مناسب در ورزش، می تواند به تنهایی باعث کاهش میزان بروز آسیب ها در نوجوانان ورزشکار شود.

 

دکتر بهار   حسن میرزایی – متخصص پزشکی ورزشی

 

منابع

Gornitzky AL, Lott A, Yellin JL, Fabricant PD, Lawrence JT, Ganley TJ. Sport-specific yearly risk and incidence of anterior cruciate ligament tears in high school athletes: a systematic review and meta-analysis. Am J Sports Med. 2016;44:2716-2723.

Sports injury prevention tips from the American Academy of Pediatrics. March 16, 2017. Accessed March 26, 2018.